به همسرم یادداشت
16.08.2011 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر
«با الهام از آموزه های مهاتما گاندی»

کردوند: «پایگاه اطلاع رسانی خانواده کبودوند»


 


محمدصدیق کبودوند به مناسبت سالروز تولد همسرش نامه ای که در پی می آید به همسرش  نگاشته است:


«همسرم ! من بر این باورم که زن و مرد اصولا برابرند و مسائل مرتبط با آنها در اصل یکسان است. در هردوی آنها روح و روان یکسان است و هردو به یک شکل زندگی می کنند و یک نوع احساس دارند. هریک مکمل دیگری اند. هیچ یک نمی تواند بدون کمک های مثبت دیگری زندگی کند.


همسرم! من براین عقیده ام که من و تو باید همواره وضع و موقعیتی برابر داشته باشیم، تو همسر و همراه منی، تو نیز به اندازه من توانایی فکری و معنوی داری، تو حق داری به جزیی ترین فعالیت های من بپردازی و به اندازه من حق آزادی داری. تو حق داری که در محیط قلمرو خاص خود همان موقعیت را احراز کنی که من بدست می آورم. همسرم باید محیط و شرایط طبیعی چنین باشد، نه اینکه چنین وضعی از آموختن و خواندن و نوشتن حاصل گردد. این رسم بسیار ناپسندی است که جاهل ترین مردان برای خود حق برتری بر زنان قائل می شوند، درحالی که هرگز چنین شایستگی ندارند و نباید چنین باشد.


همسرم! آرمان و ایده آل واقعی آن است که به ازدواج به دیده احترام بنگریم و به این جهت در زندگی زناشویی با متانت، مدارا و رواداری رفتار کنیم. باید مقام شایسته ازدواج را درک کنیم و آن را تعهدی با ارزش بشماریم، اگر در زندگی زناشویی مداراگری و رواداری درپیش بگیریم، در درون خویش برای خدمت به جامعه و بشریت و انسانیت قدرتی روزافزون بازخواهیم یافت.


همسرم! مادر ایده آل بودن کاری آسان نیست، پرورش فرزندان امری است که باید با احساس مسئولیت به آن پرداخته شود، مادر باید به درستی بداند چه وظایفی دارد. تو اگر فرزندان سالم و تربیت شده و مفید به جامعه تقدیم کنی مسلما خدمت بزرگی انجام داده ای، همسرم، فرزندان نیز به نوبه خود برای خدمت به جامعه خویش آماده خواهند شد و درهر وضع و موقعیتی که باشند خدمت خویش را انجام می دهند.


همسرم، اصولا تو خانم و فرمانروای خانه ای و در معنی صحیح کلمه تو حافظ و پاسبان و نگهبان زندگی خانوادگی هستی، اساساً پرورش دادن کودکان و فرزندان امتیاز خاص و انحصاری توست. در واقع اگر زن نباشد نژاد بشر از میان می رود. همسرم، من اگر زن متولد شده بودم در مقابل ادعا و تصور مردانی که زنان را بازیچه خویش می شمارند شورش می کردم. همسرم، اگر بنا باشد تو در برابر من از حقوقی نابرابر برخوردار شوی، من حتی حاضرم از حقوق خود صرف نظر کنم تا تو بتوانی تمام حقوق خویش را بدست آوری


تهران، زندان اوین 20 مرداد 1390


محمد صدیق کبودوند