دفتراول: سازمان های بین المللی و خانواده سازمان ملل متحد/قسمت هفتم دفتر اول
02/03/2009 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر
فصل اول: سیرتاریخی پیمان‌ها و اتحادیه‌های بین‌المللی





قسمت هفتم


فصل اول: سیرتاریخی پیمان‌ها و اتحادیه‌های بین‌المللی


گفتار پنجم: کنفرانس های صلح لاهه


 


کنفرانس های 1899 و 1907 لاهه تلاشی در جهت نیل به توافق در زمینه خبرهای مختلف حقوق حاکم بر جنگ در خشکی و دریا و وظایف کشورهای بی طرف در جنگ از جمله کنفرانس هایی بودند که با هدف حل مسائل جهانی بر مبنای تصمیم دسته جمعی تشکیل گردیده اند.


اولین کنفرانس صلح بنا به پیشنهاد نیکلای دوم امپراتوری روسیه در 18 ماه مه 1899 در شهر لاهه هلند با هدف حفظ صلح تشکیل گردید. روسیه در این کنفرانس برای برقراری و حفظ صلح همگانی و جهانی پیشنهاد محدود ساختن تولید و کاربرد تسلیحات جنگی و تعرضی را مطرح کرد. 26 کشور شرکت کننده در این کنفرانس شامل 20 کشور اروپایی، و ایالات متحده آمریکا، مکزیک، ایران، چین، ژاپن و سیام بر روی مسائلی به قرار زیر توافق کردند:


-          تاسیس دیوان دائمی داوری برای جلوگیری از جنگ


-          تهیه و تنظیم قوانین و مقررات جنگ زمین


-          شمول عهدنامه 1864 به جنگ دریایی


دومین کنفرانس صلح لاهه بنا به دعوت امپراتور روسیه در 15 ژوئن 1907 و با شرکت 44 کشور جهان تشکیل شد. در این کنفرانس نیز علاوه بر الحاق بسیاری از کشورها به معاهدات بین المللی از جمله مقررات کنگره 1856 پاریس و عهدنامه 1864 ژنو، سیزده معاهده جدید مربوط به حقوق و قواعد جنگ و بی طرفی را امضا و تصویب کردند.


جنگ جهانی اول و صلح پاریس


بروز جنگ جهانی اول توازن قوایی را که نظام های هم چون نظام اتحاد قدرت ها و اتحاد مقدس بر مبنای آن استوار گردیده بود متلاشی ساخت و بر زوال آن سامانه صحه گذاشت. کنفرانس های 1912 و 1913 لندن در پایان جنگ های بالکان؛ آخرین کنفرانس ها و کنگره هایی بودند که در چارچوب سامانه اتحاد قدرت ها برگزار گردیدند. البته پایان کار چنین کنفرانس هایی معمولا با انعقاد یک معاهده رسمی یا یک کنوانسیون همراه بود و در مواردی که اسنادی الزام آور قابل انعقاد یا مطلوب اعضا نبود کنفرانس به انتشار یک یادداشت یا گزارش کار اکتفا می نمود.


در دوران جنگ اگرچه سفیران و نمایندگان دیپلماتیک از مصونیت برخوردار ماندند و عهدنامه های ژنو و لاهه نیز اجرا می گردید اما بی طرفی کشورهایی چون بلژیک و لوکزامبورگ و ایران نقض گردید، در دوره پس از جنگ، حل و فصل اختلافات دولت های اروپایی از طریق مذاکرات پاریس صورت گرفت و نتایج حاصله از آن در عهدنامه های صلح متجلی گشت؛ در کنفرانس صلح پاریس پس از شش ماه مذاکره و تبادل نظر پنج معاهده با کشورهای مغلوب امضا شد:


-          عهدنامه ورسای با آلمان در 28 ژوئیه 1919


-          عهدنامه سن ژرمن با اتریش در 10 سپتامبر 1919


-          عهدنامه نویی با بلغارستان در 27 نوامبر 1919


-          عهدنامه تریانون با مجارستان در 4 ژوئن 1919


-          عهدنامه سور با عثمانی در 10 اوت 1920


پس از انعقاد معاهدات صلح پاریس کشورهای لهستان، چکسلواکی، فنلاند، یوگسلاوی، لیتوانی، لتونی و استونی ایجاد گردیدند و بی طرفی دو کشور بلژیک و لوکزامبورگ نیز لغو شد.





محمد صدیق کبودوند