دفتر پنجم: برای دفاع از حقوق بشر/قسمت اول دفتر پنجم
10.02.2009 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر
قسمت اول

محمدصدیق کبودوند


قسمت اول: به جای پیشگفتار


سازمان دفاع از حقوق‌بشر کردستان در بیستم فروردین ماه 1384 برابر با نهم آوریل 2005 در تهران تشکیل و فعالیت اصلی خود را آغاز کرده است.این سازمان نهادی مدنی، غیرسیاسی و غیردولتی است که با تعهد به پیشبرد حقوق بشر و حمایت از آن طبق روح منشور ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر، و اعلامیه و برنامه عمل وین، اهداف و فعالیت‌های خود را پیگیری و دنبال می‌کند.


مقاصد و فعالیت‌های اصلی این سازمان طبق اساسنامه آن عبارت است از: کوشش برای اجرا و رعایت حقوق و آزادی‌های تصریح شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق‌ها، کنوانسیون‌ها و معاهده‌های بین‌المللی حقوق بشر، پاسداری و دفاع از حقوق بشر و افشای تجاوز به آن، تلاش برای آموزش و ترویج حقوق بشر، تشویق به تحکیم روابط دوستانه میان اقوام و ملت‌ها بر مبنای سه اصل برابری، عدم تبعیض و همزیستی مسالمت‌آمیز، و تشویق به احترام به حق خودمختاری و حق تعیین سرنوشت ملیت‌ها و اقوام و ملت‌ها مطابق روح منشور حقوق بشر.


سازمان در عمل برای جلوگیری از سنگسار کردن زنان و مردان، اعدام کودکان، تقاضا برای الغای مجازات اعدام، منع شکنجه و مجازات‌های خشن و غیرانسانی،‌ منع تبعیضات جنسی و خشونت علیه زنان، منع سوءاستفاده از کودکان در هر شکل و به هر شیوه‌ایع آزادی زندانیان وجدانی و عقیدتی، تقاضا برای تشکیل دادگاه‌های صالح و عادلانه و علنی برای زندانیان سیاسی، رفع فشار و خشونت علیه افراد آسیب‌پذیرشده، منع تبعیض و نابرابری‌های ملی، قومی، زبانی و مذهبی، رفع موانع آزادی بیان و عقیده، منع برگزاری تجمعات و گردهمایی‌ها، و منع ایجاد تشکل‌ها، جمعیت‌ها، انجمن‌ها و مجامع کارگری، صنفی، مدنی و سیاسی مسالمت‌آمیز، تلاش نموده و برچیدن موانع و محدودیت‌های موجود و تطبیق قوانین حاکم با منشور حقوق بشر و استانداردهای بین‌المللی را بطور مکرر خواستار شده است.


سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان طی دوره فعالیت، توسط دیده‌بانان و گزارشگران خود، تجاوزات و تعرضات به حقوق شهروندان و تهدید حقوق بشر و موارد نقض آن را بطور روزانه یا بصورت دوره‌ای گزارش نموده و در این باره بویژه تجاوز به حقوق زنان، حقوق دستگیرشدگان و زندانیان سیاسی را از نظر دور نداشته و علاوه بر این نسبت به اعدام‌های اختصاری و خودسرانه، خشونت و ترور، وجود شکنجه، مرگ‌های مشکوک، بازداشت‌های بدون محاکمه، نابردباری‌های مذهبی، آزار و اذیت و سرکوب اقوام و اقلیت‌های ملی و زبانی و مذهبی، سرکوب آزادی بیان، سرکوب اعتراضات مدنی شهروندان و وضعیت زنان، معترض بوده و با صدور بیانیه‌ها و اطلاعیه‌های متعدد و یا در مصاحبه‌ها و گفتگوهای مختلف با رسانه‌های عمومی، اعتراض ونگرانی خود را از بابت موارد مذکور بیان نموده و بارها بهبود وضعیت‌های مقتضی را درخواست کرده و موضوعات حقوقی مرتبط، دموکراسی و جامعه مدنی را کماکان مورد پیگیری قرار می‌دهد.


محمد صدیق کبودوند