آرشیو ماهیانه:

آبان1387  -  بهمن1387  -  اسفند1387  -  فروردین1388  -  

تیر1388  -  شهریور1388  -  شهریور1389  -  مهر1389  -  

آبان1389  -  آذر1389  -  دی1389  -  بهمن1389  -  

اسفند1389  -  فروردین1390  -  اردیبهشت1390  -  خرداد1390  -  

تیر1390  -  مرداد1390  -  شهریور1390  -  مهر1390  -  

دی1392  -  بهمن1392  -  اسفند1392  -  اردیبهشت1393  -  

  خبر و اطلاعیه
دولت سوریه حقوق مردم کرد را به رسمیت بشناسد1 28/2/1390
محمدصدیق کبودوند رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، طی نامه ای به رئیس دولت سوریه خواستار بهبود وضعیت فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی رسمیت بخشیدن به حقوق کردهای این کشور شد:
به عالی جناب بشار اسد رئیس جمهوری دولت سوریه
همانگونه که اطلاع دارید حدود سه میلیون کرد در کشور متبوع جنابعالی ساکن اند که این جمعیت از تمامی حقوق مندرج در منشور حقوق بشر بی بهره اند و بخشی از آنان حتی از داشتن حق تابعیت محروم اند. این مردم که طی سالیان دراز از تمامی حقوق فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی محروم بوده اند، بطوری که حتی عنوان شهروند سوری بر آنان اطلاق نمی شود. علاوه بر این سازمان های سیاسی و مدنی اکراد در کشور شما مورد سرکوب هستند و هزاران نفر از آنها در زندان ها بسر می برند.
من به نام سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان از آن دولت بویژه از شخص ریاست جمهوری دولت سوریه درخواست دارم که به بی تابعیتی کردها در آن کشور پایان داده، سیاست تعریب سازی کردها را متوقف سازد، زندانیان سیاسی کرد را آزاد نماید، و سازمان های سیاسی و اجتماعی و مدنی کرد اجازه فعالیت داده شود. و دولت سوریه همانند یک دولت متمدن با انجام اصلاحات لازم، حق تعیین سرنوشت مردم کردستان سوریه را به رسمیت بشناسد و شرایطی برای ایجاد خودمختاری مردم کرد در سوریه فراهم آورید.
تهران: زندان اوین 25 اردیبهشت 1390/ 15 مه 2011
محمدصدیق کبودوند رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان
بیشتر

  گزارش و بیانیه
برای الغای مجازات اعدام زندانیان سیاسی تلاش کنیم 25/2/1390
برای الغای مجازات اعدام زندانیان سیاسی تلاش کنیم
کردوند: پایگاه اطلاع رسانی خانواده کبودوند
محمدصدیق کبودوند در آستانه سالگرد اعدام پنج زندانی از جمله چهارزندانی کرد در زندان اوین، پیامی ارسال داشت که در پی می آید:
محمدصدیق کبودوند: «به دلیل فقدان حمایت های داخلی و جهانی از مردم تحت آپارتاید کردستان، دستگاه های امنیتی و قضایی با فرادستی و در آزادی کامل اقدام به دستگیری و بازداشت و شکنجه و محاکمه و صدور احکام سنگین و اجرای اعدام فعالان و کوشندگان حقوق مردم کرد در ایران می کنند. ظاهراً دیوار کوتاه کردها، باعث شده که حتی برای ایجاد رعب و وحشت در کشور، از مردم بی پناه کرد هزینه شود. چنانچه سال گذشته در آستانه سالگرد قیام جنبش سبز پنج زندانی از جمله چهارفعال کرد که هریک حدود چهارسال از عمر خود را در حبس سپری کرده بودند، قربانی شدند و این اقدام انجام شد تا به اصطلاح زهره چشم از جنبش سبز که کردها در آن مشارکت چندانی نداشتند گرفته شود، شیرین علم هولی، فرزاد کمانگر، فرهاد وکیلی و علی حیدری از جمله این قربانیانند.
من به نام سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، اعدام نامبردگان را از آن جهت که هیچ گونه سند و یا دلیل قانع کننده ای برای توجیه این درجه از خشونت غیرانسانی ارائه نشد، توجیه ناپذیر دانسته و اساساً اعدام زندانیان سیاسی را غیرقابل پذیرش می دانم. من بر این باورم تا زمانی که مردم کرد و نیز مردم ایران برای الغای مجازات اعدام بویژه زندانیان سیاسی دست به اقداماتی اساسی و گسترده نزنند این روند نفرت آور ادامه خواهد یافت. از این رو از مردم ایران و مردم کردستان درخواست می نمایم، حداقل یکصدم از اوقات فراغت خود را از راه های مدنی صرف تلاش برای لغو سلب حیات انسان ها توسط دولت ها و توقف مجازات اعدام زندانیان سیاسی بنمایند. بیاییم برای الغای مجازات اعدام در ایران کوشش بیشتری بکنیم.»
تهران: زندان اوین 18 اردیبهشت 1390/ 7 مه 2011
بیشتر

  گزارش و بیانیه
در روز جهانی کارگر، مشکلات آنها را فرا یادآوریم 25/2/1390
کردوند: پایگاه اطلاع رسانی خانواده کبودوند
محمدصدیق کبودوند، به مناسبت روز جهانی کارگران پیامی ارسال داشته که متاسفانه با تاخیر فراوان دریافت شده، متن این پیام در پی می آید
«اول ماه مه، روز جهانی کارگران فرا می رسد و کارگران در ایران هم چون سالیان گذشته، کماکان در چنبره ای از مشکلات شغلی، معیشتی، رفاهی و صنفی گرفتارند. اذعان دستگاه های دولتی به میلیون ها نفر بیکار در ایران، تشدید بی کاری در میان فارغ التحصیلان و صاحبان حرفه، بویژه در میان زنان، عدم دستیابی زنان به مشاغل مناسب، تشدید فقر و تنگدستی در میان خانواده های کارگر و مزدبگیر، ناگزیر بودن بخشی از اقشار جامعه به اشتغال در شغل های کاذب، اشتغال میلیون ها کودک به کارهای سخت و طاقت فرسا بدلیل فقر خانواده های آنان، تیره روزی و تنگدستی کارگران به اصطلاح شاغل به دلیل دریافت دستمزدهای پایین و درآمدهای ناچیز، عدم امکان دسترسی حداقل بیش از نیمی از خانواده های ایرانی بویژه طبقات کارگر و کارمند و مزدبگیر به بیمه و تامین رفاهی و اجتماعی و تغذیه و مسکن مناسب و عدم هرگونه امکانی جهت فعالیت و یا ایجاد نهادهای غیردولتی و اتحادیه و سندیکاها جهت دفاع از حقوق صنفی خود از جمله بخشی از مشکلات فراروی کارگران است.
من به نام سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، بجای شادباش چنین روزی ناگزیر به گوشه ای کوچک از مشکلات گریبانگیر کارگران در ایران و کردستان اشاره نموده و آن را فرا یاد دست اندرکاران دولتی آورم و از مقام های دولتی درخواست نمایم به جای ارائه آمارهای غیرواقعی به واقعیات موجود در جامعه توجه نموده و برای حل مشکلات فراروی حداقل نیمی از ساکنان کشور چاره اندیشی کنند. من همچنین از دولت ایران می خواهم مفاد میثاق بین المللی حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و پروتکل ها و کنوانسیون های سازمان جهانی کار را در مورد تامین حقوق کارگران مورد توجه جدی قرار داده و برای اشتغال مناسب کارگران و تامین درآمد کافی، مسکن مناسب، بهداشت ضروری و آموزش لازم اکثریت اقشار جامعه تلاش نمایند.»
تهران: زندان اوین 11 اردیبهشت 1390/ اول ماه مه 2011
بیشتر


محمد صدیق کبودوند